کد مطلب: 9146 تعداد بازدید: ۵۳۲

برف در ادبیات فارسی

شنبه ۲۱ دى ۱۳۹۲
در ادبیات در نمونه‌های بسیاری به برف اشاره شده و معمولاً به معنای ظلمت و تاریکی و یا به معنای پاکی و معصومیت استفاده شده‌است.

در ادبیات در نمونه‌های بسیاری به برف اشاره شده و معمولاً به معنای ظلمت و تاریکی و یا به معنای پاکی و معصومیت استفاده شده‌است. داستان سفیدبرفی و هفت کوتوله از جملهٔ داستان‌هایی است که در آن از برف برای نشان دادن پاکی (سفیدبرفی) استفاده شده‌است و در داستانی همچون سرگذشت نارنیا برف یکی از نشانه‌های ظلمت و تاریکی است .

برف در ادبیات فارسی

در ادبیات فارسی نیز به کاربردهایی از برف اشاره شده‌است. مانند شعری در این رابطه از فردوسی:

بگفتند کاین برف و باد دمان   ز ما بود کآمد شما را زیان

و شعری منسوب به فردوسی

به هوا در نگر که لشکر برف   چون کند اندرو همی پرواز
راست همچون کبوتران سپید   راه گم کردگان ز هیبت باز

و همچنین

در لحاف فلک افتاده شکاف   پنبه می بارد از این کهنه لحاف